ölçü

Vay...

VAY BENİM SEVDİKLERİM…

Ne zordur sevdiklerini sıralamak…

Sen biliyorsundur ilk sırada kim var.

Ama içinden fısıldarsın. Sesli düşünde bak gör neler gelir başına.

Ayrım yapamazsın. Aynı sırada iki kişi vardır hiç ayıramasın.

Onlar kendilerini bilirler saklayamazsın.

Vay benim sevdiklerim.

Acaba onlarda beni aynı sırada mı severler.

Yani benim onları sevdiğim kadar mı severler beni.

Merak işte. Başka derdim yokmuş gibi şimdi merak ettim.

Vay benim sevdiklerim.

Çünkü ben sizleri çok seviyorum.

Hatta bazen boğuyorum sevgiye sizi

Ben demiyorum siz dediniz.

Olmuyor böyle boğulmaz ki.

Vay benim sevdiklerim.

E e sevince böyle sevilmeli ya.

Hiçbir şey göz görmemeli.

Yok canım sende abarttın artık.

Vay benim sevdiklerim.

Yeni bir yıl başladı.

Artık ben kendimi de sevmeye başlayacağım;

Bu yıl değişeceğim.

Kendimi daha çok seveceğim.

Kendimi seversem sizi de sevmiş olacağım.

Bense ne yaptım kendimi sona bıraktım.

Çok yoruldum. Tabii yorulurum çünkü kendimi düşünmedim.

Artık daha kararlıyım ve de mutluyum.

Sizi ihmal etmeyeceğim.

Her zaman çok seveceğim.

Kendimi de çok seveceğim.

Kendime de zaman ayıracağım.

Bileceksiniz ki o anda işim var.

Kendime zaman ayırmışım.

Kitap okuyorum, yürüyüş yapıyorum,

Dinleniyorum, bir arkadaşımlayım.

Kuaföre gittim güzelleşiyorum.

Ben sormayacağım ne istersin diye.

Sormadan yardım etmeye çalışmayacağım.

Siz isterseniz yardım edeceğim.

Sormadan fikrimi söylemeyeceğim.

İstemeden almayacağım.

Ama sizi hep seveceğim.

Sıralar hiç değişmeyecek.

Size olan sevgim hiç eksilmeyecek hatta artacak.

Çatışmalarımız azalacak.

Kaşlarım çatılmayacak.

Artık hiç yorgun olmayacağım.

Ben bu yıl kendimi daha çok seveceğim.

Böylelikle sizin karşınıza güler yüzlü çıkacağım.

Dinlenmiş olup ağrılarımdan kurtulacağım.

Artık şikayet falan duymayacaksınız benden.

Vay benim sevdiklerim…

Vay benim sevdiklerim…

Hoşçakalın sevgiyle kalın

Gülgün İçten

Sınır

İstanbul sana yağmur yakışmıyor.

Güneş senden kaçıyor,

Deniz ancak ufuklarda parlıyor,

Gecelerin huzursuz,

İnsanların mutsuz.

İstanbul...yağmur senin için ağlıyor.

-K-

korkunuz

En Derin Korkumuz

     En derin korkumuz, yetersiz oluşumuz değil.

En derin korkumuz, ölçüsüzce güçlü oluşumuz.

Bizi en çok korkutan şey karanlığımız değil, ışığımız.

Kendimize sorarız:

Ben neyim ki zeki, harika, yetenekli ve mükemmel olayım?

Gerçekten, ne değilsiniz ki? Tanrı'nın bir çocuğusunuz.

Küçük şeylerle yetinmeniz dünyaya hizmet etmez.

Çevrenizdekiler kendini güvensiz hissetmesinler diye

kendinizi azaltmanızda hiçbir aydınlık yan yoktur.

Her birimiz parlamak için varız, tıpkı çocuklar gibi.

İçimizdeki Tanrı'nın şanını ortaya koymak için var olduk hepimiz.

Bu sadece bazılarımızda olan bir şey değil, her birimizde var.

Kendi ışığımızın parlamasına izin verdikçe,

farkında olmadan başkalarına da aynısını yapma iznini veririz.

Kendi korkumuzdan serbest kaldıkça,

varlığımız diğer insanları da otomatikman serbest bırakır.

Marianne Williamson